تصاویری از شهر شوط

                            

تصاویری ازشوط و آشنایی کوتاه فرهنگی آن .

شوط شهریست دربخش شوط از توابع شهرستان ماکو در استان آذربایجان غربی . بنابرسرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش شوط شهرستان ماکو در سال ۱۳۸۵ برابر با ۵۱۷۷۴ نفر بوده است. شوط ازسوی شمال باختری با ماکو، ازشمال خاوری با پلدشت ازطرف جنوب باختری با چالدران و از سوی جنوب خاوری با قره ضیاءالدین همسایه است. شوط بزرگترین بخش شهرستان ماکو در استان آذربایجان می باشد، که در ۴ کیلومتری کناره جنوبی رودخانه زنگبار قرار دارد.

 این شهر دارای یک کتابخانه با حدود ۱۰۰۰۰عنوان کتاب و بیش ۸۲۰عضو و آبونمان ۱۲۰ نشریه و روزنامه را داراست .

 ۱۱۹ آموزشگاه زیر نظر اداره آموزش و پرورش این بخش و درحدود ۱۲۰۰۰ نفردانش آموز در قالب سه مقطع آموزشی (ابتدایی ، راهنمایی، دبیرستان ) مشغول به تحصیل می باشند .

همچنین این شهر دارای یک واحد دانشگاهی پیام نور می باشد که در حال حاضربا ۱۴۰ دانشجو در دو رشته معارف اسلامی و مشاوره پذیرای دانشجویان از شوط ودیگر شهرهای همجوار است .

علاقمندان جهت دیدن تصاویر بیشتر اینجا را کلیک کنند.

 

                          

                       دورنمایی از میدان امام حسین (ع) شوط درشب

 

راز تابلو دیوار اتاق من

یکی از تابلوهای خوشنویسی که ازدیواراتاقم آویزان است ومعمولا توجه دوستان و آشنایان را بخود جلب می کند همین تابلو بالای این نوشتار است که به درخواست من که درسال 69 تحریر گردیده است . اشعاراین تابلو متعلق به خود من است .همواره دوست داشته و دارم این تابلو ازدیواراتاقم آویزان باشد . برای اینکه این تابلو نوشته شود نامه ای با مضمون زیر به یک هنرمند که درحال حاضر به غیرازهنرخوشنویسی به حرفه دندانپزشکی نیز مشغول است  نگاشتم (امیدوارم وجود این هنرمند تحصیل کرده ازتمامی بلایا مصون ومحفوظ بماند وجهت ذکرخیرهم که شده از آوردن نام ایشان درنامه زیر پرهیز نکردم ) . ازآنجائیکه تصویرتابلو چندان گویا نیست متن نامه واشعارسروده شده را درذیل تقدیم  این عزیزان می نمایم .

 بنام حق

استاد عزيز و ارجمند جناب آقاي حسن زاده

باسلام به شما وارادت به هنرتان ، حلول سال نورا باهرچه احساس دربسيط سينه دارم به شما وخانوداه گرامي تبريك مي گويم و با این اميدکه  سال جديد،سال سلامتي و موفقيت براي شما باشد.بي مقدمه مي خواهـم مزاحمتي براي شما ايجاد بكنم وآن اينكه حقيردريكي ازروزهاي سرد زمستاني بواسطه حادثه اي كه برايم اتفاق افتاد طبع زنگار گرفته ام را صيقل نموده وبا الهامي كه ازآن حادثه براي من بوجود آمد جملاتي شعر گونه اي اززبانم جاري گشت كه تصميم گرفته ام براي هميشه آن را دركجاوه خاطرم نگه دارم . من شاعرنيستم وبه خود اين اجازه را نمي دهم كه به حريم مقدس سعدي وحافظ بناحق تجاوز نمايم ولي گاهي به گدايي دركوي اين بزرگان بخطا هم كه شده قدم مي گذارم. شعري كه سروده ام حاصل اين دريوزگي است . آرزو مي كردم كه ايكاش روزي آن را با دست تواناي استادي مزين كنم وبصورت تابلويي زينت بخش ديوار آلونك خويش سازم وباديدن دستخط شريف شما گويي در صورت لطف حضرتعالي اين آرزو جامه عمل به خود خواهد پوشيد .اين شعرم را با دستخط زيباي شما بعنوان تنها ره آورد خود ازاين بقعه فنا به آن خطهء بقا به يادگار خواهم گذاشت . اگرچه خواهش ما به خطاست انشاءا..از هنرمندي چون شما برما عطاست .

با تشكر 28/اسفند /69

قربان زاده

                               حكم هجران 

                                 حاجت دل به  تــــو گفتم  نه دلارام  دگر

                                                         من ندارم نظري جز تو به اصنام  دگر

                            حُكمت اين است كه درهجربمانم همه عمر

                                                    من براين حكم توام تا كه به فرجام دگر

                            در شب هجر چنان مويم  و نالم  كه صبا

                                                   دهد م مژده رساند به تو پيغام  دگــــــر

                             د م بد م باده بنوشم به خــــيال رخ تو

                                                      بي تو پروا نكنم گر بخورم جام دگــــر

                           با تواي دوست شوم صاحب هر منزلتي

                                                   بي تواي دوست نگيرم زكسي كام دگر

                        حكم هجران تو را خواندم وهيهات كه من

                                                  سر به بالين ننهم بي تو بسي شام دگر

                        گـــــر فريبم بدهد نرگس شـــــهلاي كسي

                                                  كو دلـــي تا بدهــــم من به دلارام دگر ؟

                       بي حبيبي تو" اديبا" به عـدالت نسزد

                                                    گـر نمايد بتــو  بازم دو سه دشنام دگـر

سروده محمد قربان زاده 

  • توضیح و پوزش : درنوجوانی وخامی وحتی در دورانی که این شعر وبرخی از اشعارم را سروده ام از کلمه (ادیب) استفاده کرده و به اصطلاح به آن تخلص می کردم !!! که بعدها که پخته تر شدم دیدم این واژه بزرگ وسترگ به سر و کله ما کلاهی بس گشاد وبزرگی است و برای همیشه ازآن پرهیز نمودم .