ياد دارم يک غروب سرد سرد                  مي گذشت از کوچه ما دوره گرد

دوره گردم کهنه قالي مي خرم              دست دوم جنس عالي مي خرم

گر نداري کوزه خالي مي خرم              کاسه و ظرف سفالي مي خرم

اشک در چشمان بابا حلقه بست       عاقبت آهي زد و بغضش شکست

اول سال است ونان در سفره نيست    اي خدا شکرت ولي اين زندگي است

سوختم ديدم که بابا پير بود                   بدتر از آن خواهرم دلگير بود

صورتش ديدم که لک برداشته              دست زيبايش ترک برداشته

بوي نان تازه هوش از او ربود                 اتفاقا مادرم هم روزه بود

باز آواز درشت دوره گرد                        پرده انديشه ام را پاره کرد

دوره گردم کهنه قالي مي خرم         کاسه و ظرف سفالي مي خرم

خواهرم بي روسري بيرون پريد          آي آقا!؟ سفره خالي مي خريد؟؟!